Klinika dla Małych Zwierząt WąsiatyczBlog

Rdzawobrązowe ślady pod oczami są szczególnie dobrze widoczne u psów o białej i jasnej sierści. Czasem stanowią przede wszystkim problem estetyczny, związany z budową pyska i sposobem odpływania łez. Nie zawsze jednak warto traktować je wyłącznie jako kwestię wyglądu. Nawracające lub nasilające się zacieki pod oczami mogą być skutkiem nadmiernego łzawienia lub zaburzonego odpływu łez, a przyczyn takiego stanu może być wiele - od niewielkiego podrażnienia po choroby wymagające leczenia.

Skąd biorą się zacieki pod oczami?

Łzy są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania oka. Nawilżają jego powierzchnię, pomagają usuwać drobne zanieczyszczenia i uczestniczą w ochronie rogówki. W prawidłowych warunkach odpływają przez kanaliki i przewód nosowo-łzowy. Jeśli łez powstaje zbyt dużo albo ich odpływ jest utrudniony, mogą wówczas przelewać się przez brzeg powieki i zwilżać sierść pod okiem. Charakterystyczne brunatne lub rdzawoczerwone przebarwienie jasnej sierści wiąże się m.in. z obecnością barwników z grupy porfiryn w wydzielinach organizmu, w tym we łzach. Sam kolor mokrej sierści nie mówi jednak, dlaczego oko łzawi, dlatego ustalenie tego przyczyny jest bardzo ważne.

Kiedy zacieki mogą być tylko problemem kosmetycznym?

U części psów zbierające się łzy na sierści wynikają przede wszystkim z anatomii okolicy oczu. Dotyczy to zwłaszcza niektórych ras małych oraz brachycefalicznych, u których budowa pyska i powiek może utrudniać prawidłowe odprowadzanie filmu łzowego. Znaczenie może mieć również włos rosnący w pobliżu wewnętrznego kąta oka. Jeśli zacieki występują od dawna po obu stronach, nie nasilają się, a oczy nie są zaczerwienione, bolesne ani podrażnione, problem może mieć przede wszystkim charakter estetyczny. Mimo to zalecane jest wykonanie badania okulistycznego w celu wykluczenia poważniejszych przyczyn tego schorzenia.

Jakie objawy powinny zwrócić szczególną uwagę?

Najważniejsza jest zmiana w stosunku do dotychczasowego wyglądu oczu psa. Jeżeli zacieki pojawiły się nagle, dotyczą tylko jednego oka albo szybko się nasilają, warto umówić kontrolę. Nie należy również zwlekać, jeśli pies mruży oko, pociera je łapą, ma światłowstręt, a spojówki są wyraźnie zaczerwienione. Niepokojąca jest też gęsta, śluzowa lub ropna wydzielina, obrzęk okolicy oka, zmętnienie rogówki czy widoczny uraz. Objawy bólowe oka wymagają szczególnej uwagi, ponieważ niektóre choroby okulistyczne mogą rozwijać się szybko.

Jak pielęgnować okolice oczu psa?

Jeżeli lekarz wykluczył chorobę wymagającą leczenia, podstawą postępowania jest regularne utrzymywanie sierści w czystości i suchości. Nagromadzoną wydzielinę można delikatnie usuwać zwilżonym gazikiem lub preparatem przeznaczonym do pielęgnacji okolicy oczu. Włos nie powinien drażnić powierzchni oka, dlatego u niektórych psów pomocne jest odpowiednie przycinanie sierści wokół oczu. Znacznie większą ostrożność warto zachować wobec preparatów reklamowanych jako środki „wybielające zacieki”. Nie wszystkie mają potwierdzoną skuteczność, a substancje stosowane w bezpośrednim sąsiedztwie oka mogą działać drażniąco. Antybiotyki nie powinny być stosowane wyłącznie po to, aby poprawić kolor sierści - ich użycie jest uzasadnione wtedy, gdy lekarz rozpozna zakażenie wymagające takiego leczenia.

Czy zmiana karmy usunie zacieki?

Wokół zacieków pod oczami narosło wiele przekonań dotyczących wpływu diety, rodzaju wody czy suplementów. Obecnie nie ma jednej diety ani suplementu, których skuteczność w usuwaniu zacieków można byłoby uznać za uniwersalnie potwierdzoną. Jeśli problem wynika z drażnienia rogówki, nieprawidłowej budowy powiek czy niedrożności przewodu nosowo-łzowego, zmiana karmy nie usunie jego przyczyny. Przy nasilonym łzawieniu warto zatem zacząć od badania oka w celu ustalenia przyczyny lub wykluczenia innych schorzeń

Zacieki pod oczami u psa mogą być niegroźną konsekwencją budowy pyska i sposobu odpływania łez, ale czasami są pierwszym sygnałem problemu okulistycznego. Szczególnie warto skontrolować je wtedy, gdy pojawiają się nagle, towarzyszą im zaczerwienienie, wydzielina, mrużenie, pocieranie oka lub inne nietypowe objawy. W takich przypadkach ważniejsze od usuwania przebarwień jest ustalenie, dlaczego oko nadmiernie łzawi.