Klinika dla Małych Zwierząt WąsiatyczBlog

Ciche pochrapywanie śpiącego kota może wydawać się zupełnie niewinnym elementem jego snu. Rzeczywiście, sporadyczne chrapanie występujące wyłącznie podczas snu nie zawsze oznacza chorobę. Znaczenie ma jednak to, czy dźwięk pojawił się nagle, nasila się z czasem albo towarzyszą mu inne objawy ze strony układu oddechowego. W takich sytuacjach chrapanie może świadczyć o zwężeniu górnych dróg oddechowych i warto ustalić jego przyczynę.

Skąd bierze się chrapanie u kota?

Dźwięk przypominający chrapanie powstaje podczas przepływu powietrza przez górne drogi oddechowe. Gdy przestrzeń w obrębie nosa, nosogardła lub gardła jest zwężona, przepływ powietrza staje się bardziej turbulentny i może powodować charakterystyczny niski, chrapliwy odgłos. Jeżeli odgłos występuje jedynie podczas głębokiego snu, jest łagodny, nie zmienia się z czasem, a kot w ciągu dnia oddycha swobodnie i zachowuje się normalnie, nie musi oznaczać problemu zdrowotnego. Inaczej należy potraktować chrapanie, które pojawiło się niedawno albo zaczęło występować również podczas czuwania. W szczególności, jeśli kot oddycha z otwartym pyszczkiem, oddycha płytko i szybko lub z trudnością, pracując przy tym mocno tłocznią brzuszną.

Jaki wpływ na chrapanie ma budowa pyszczka?

Na głośniejsze oddychanie szczególnie narażone są koty brachycefaliczne, czyli o skróconej części twarzowej czaszki, np. persy. Budowa ich dróg oddechowych może wiązać się ze zwężeniem nozdrzy i ograniczeniem przestrzeni w obrębie nosa. Badania wykazują, że koty brachycefaliczne chrapią i wykazują inne objawy ze strony układu oddechowego częściej niż koty o typowej budowie czaszki. Nie oznacza to jednak, że głośne oddychanie u takiego kota należy automatycznie uznać za cechę rasy. Jeżeli utrudnia mu swobodne oddychanie, aktywność lub odpoczynek, powinno zostać ocenione przez lekarza weterynarii.

Kiedy chrapanie może wskazywać na chorobę?

Przyczyn zwężenia górnych dróg oddechowych jest wiele. Stosunkowo częste są choroby nosa i nosogardła, w tym przewlekłe stany zapalne. Towarzyszyć im mogą kichanie, wypływ z nosa i pogorszenie drożności nosa. U kotów występują również polipy nosogardłowe - niezłośliwe zmiany, które mogą zajmować przestrzeń w nosogardle i utrudniać przepływ powietrza. Charakterystycznym objawem może być właśnie głośne oddychanie, a czasem również zmiana głosu, problemy z połykaniem lub objawy związane z uchem środkowym. Polipy częściej rozpoznaje się u młodszych kotów, choć sam wiek nie wystarcza do postawienia diagnozy.

Do możliwych przyczyn należą ponadto: ciało obce, zwężenie nosogardła, zmiany pourazowe oraz guzy w obrębie nosa lub nosogardła. Choroby tego obszaru mogą dawać bardzo podobne objawy, dlatego samo brzmienie oddechu nie pozwala określić ich przyczyny.

Czy chrapanie u kota się leczy?

Nie leczy się samego chrapania - leczeniu podlega jego przyczyna. Jeśli powodem jest stan zapalny lub zakażenie, postępowanie zależy od rozpoznanej choroby. Ciało obce wymaga usunięcia, a w przypadku polipa nosogardłowego konieczne może być leczenie zabiegowe. Zmiany anatomiczne powodujące istotne zwężenie dróg oddechowych również mogą wymagać korekcji chirurgicznej. Dlatego stosowanie na własną rękę kropli do nosa, leków przeciwzapalnych czy preparatów przeznaczonych dla ludzi nie jest właściwym rozwiązaniem. Podobne objawy mogą mieć zupełnie różne przyczyny, a właściwe leczenie można dobrać dopiero po ustaleniu rozpoznania.

Sporadyczne, delikatne chrapanie podczas snu nie musi oznaczać choroby. Warto jednak zwrócić uwagę na każdą zmianę charakteru oddychania - szczególnie gdy chrapanie pojawia się nagle, staje się coraz głośniejsze lub występuje także wtedy, gdy kot nie śpi. Towarzyszące kichanie, wypływ z nosa, zmiana głosu czy utrudnione oddychanie są wskazaniem do diagnostyki. W przypadku chorób górnych dróg oddechowych ustalenie przyczyny ma kluczowe znaczenie, ponieważ to od niej zależy dalsze leczenie.