Klinika dla Małych Zwierząt WąsiatyczBlog

Maine Coon to rasa, u której kardiomiopatia przerostowa (HCM) występuje częściej niż w populacji ogólnej kotów. HCM polega na pogrubieniu ścian mięśnia sercowego (najczęściej lewej komory), co może upośledzać napełnianie serca krwią i w konsekwencji prowadzić do powikłań, takich jak niewydolność serca czy zatorowość tętnicza. U wielu kotów choroba przez długi czas przebiega bezobjawowo, dlatego w profilaktyce kluczowe znaczenie ma wczesne wykrycie i ocena ryzyka.

HCM u Maine Coona - co warto wiedzieć

HCM jest najczęściej rozpoznawaną kardiomiopatią u kotów. U Maine Coonów opisano wariant genetyczny w genie MYBPC3 (A31P), który wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju HCM. Należy jednak podkreślić, że:

1. nie każdy kot z tym wariantem zachoruje,
2. ujemny wynik testu genetycznego nie wyklucza HCM, ponieważ choroba ma złożone podłoże i nie wszystkie przypadki są tłumaczone znanymi wariantami.

Jak wygląda „profilaktyka” HCM u kota?

Nie istnieje metoda, która pewnie zapobiegnie rozwojowi HCM u predysponowanego kota. Realna profilaktyka polega na:

• regularnej kontroli kardiologicznej,
• wykrywaniu choroby na etapie bezobjawowym,
• wyłapywaniu stanów, które mogą nasilać problemy sercowe lub dawać objawy podobne do HCM (np. nadczynność tarczycy, nadciśnienie),
• odpowiedzialnym planowaniu rozrodu (jeśli mówimy o hodowli).

Jakie objawy właściciele mogą przeoczyć?

Koty często nie pokazują choroby wprost. W HCM niepokojące mogą być m.in.:

• spadek aktywności i szybsze męczenie się,
• epizody osłabienia, zasłabnięcia, nietypowe „zatrzymania” w trakcie wysiłku,
• przyspieszony lub utrudniony oddech (zwłaszcza w spoczynku),
• otwieranie pyska przy oddychaniu, sinienie języka/dziąseł (stan nagły),
• nagły, silny ból i niedowład kończyn (szczególnie tylnych) - może to odpowiadać zatorowości tętniczej i wymaga pilnej pomocy.

Brak szmeru sercowego nie wyklucza HCM, a obecność szmeru nie zawsze oznacza HCM. Szmer jest wskazówką do dalszej diagnostyki, ale nie diagnozą.

Najważniejsze badanie przesiewowe: echo serca

W kontekście HCM badaniem kluczowym jest echokardiografia (USG serca, tzw. echo serca) - pozwala ocenić grubość ścian serca, wielkość jam, pracę zastawek oraz (w badaniu dopplerowskim) przepływy krwi. To właśnie echo jest podstawą rozpoznania i oceny zaawansowania kardiomiopatii.

W praktyce klinicznej diagnostyka kardiologiczna często obejmuje też EKG (ocena rytmu serca), RTG klatki piersiowej (m.in. ocena sylwetki serca i płuc) oraz badania krwi, które pomagają bezpiecznie planować leczenie i wykluczać choroby współistniejące.

Test genetyczny MYBPC3 u Maine Coona - kiedy ma sens?

Test genetyczny może być przydatny zwłaszcza:

• w hodowli (jako element odpowiedzialnych decyzji hodowlanych),
• u młodych kotów z linii obciążonych HCM,
• jako uzupełnienie oceny ryzyka w połączeniu z badaniem echo.

Najbardziej praktyczne podejście to traktowanie testu jako narzędzia wspierającego, a nie rozstrzygającego. Niezależnie od wyniku, echo serca pozostaje badaniem kluczowym.

Co właściciel może zrobić na co dzień?

• Utrzymanie prawidłowej masy ciała kota: otyłość pogarsza tolerancję wysiłku i sprzyja problemom zdrowotnym, które mogą komplikować przebieg chorób serca.
• Regularne kontrole weterynaryjne u kotów dorosłych i seniorów pomagają wcześniej wykryć choroby, które wpływają na układ krążenia (np. nadczynność tarczycy).
• Brak wprowadzania leków i suplementów „na serce” na własną rękę: u kotów z chorobami serca postępowanie (w tym dobór leków) zależy od konkretnego fenotypu choroby i wyników badań.

U Maine Coonów ryzyko HCM jest istotnym tematem profilaktycznym, ale profilaktyka oznacza tu przede wszystkim wczesne wykrywanie i monitorowanie. Najważniejszym badaniem jest echo serca. Jeśli zauważasz u kota spadek aktywności, problemy z oddechem lub inne niepokojące objawy, warto nie zwlekać z konsultacją - w kardiologii czas i właściwa diagnostyka mają realne znaczenie.