POLITYKA PRYWATNOŚCI SERWISU X

Informacje ogólne.

  • Właścicielem serwisu jest Klinika Weterynaryjna dr. Grzegorza Wąsiatycza, ul. Księcia Mieszka I 18, 61-689 Poznań.
  • Serwis realizuje funkcje pozyskiwania informacji o użytkownikach i ich zachowaniu w następujący sposób:
    • Poprzez dobrowolnie wprowadzone w formularzach informacje.
    • Poprzez zapisywanie w urządzeniach końcowych pliki cookie (tzw. 'ciasteczka').
    • Poprzez gromadzenie logów serwera www przez operatora hostingowego. Informacji o operatorze można zasięgnąć oprzez kontakt z serwisem.

Informacje w formularzach.

  • Serwis zbiera informacje podane dobrowolnie przez użytkownika.
  • Serwis może zapisać ponadto informacje o parametrach połączenia (oznaczenie czasu, adres IP)
  • Dane w formularzu nie są udostępniane podmiotom trzecim inaczej, niż za zgodą użytkownika.
  • Dane podane w formularzu mogą stanowić zbiór potencjalnych klientów, zarejestrowany przez Operatora Serwisu w rejestrze prowadzonym przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
  • Dane podane w formularzu są przetwarzane w celu wynikającym z funkcji konkretnego formularza, np w celu dokonania procesu obsługi zgłoszenia serwisowego lub kontaktu handlowego.
  • Dane podane w formularzach mogą być przekazane podmiotom technicznie realizującym niektóre usługi – w szczególności dotyczy to przekazywania informacji o posiadaczu rejestrowanej domeny do podmiotów będących operatorami domen internetowych (przede wszystkim Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa j.b.r – NASK), serwisów obsługujących płatności lub też innych podmiotów, z którymi Operator Serwisu w tym zakresie współpracuje.

Informacja o plikach cookies.

  • Serwis korzysta z plików cookies.
  • Pliki cookies (tzw. 'ciasteczka') stanowią dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu i przeznaczone są do korzystania ze stron internetowych Serwisu. Cookies zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej, z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.
  • Podmiotem zamieszczającym na urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu pliki cookies oraz uzyskującym do nich dostęp jest operator Serwisu.
  • Pliki cookies wykorzystywane są w następujących celach:
    • a.tworzenia statystyk, które pomagają zrozumieć, w jaki sposób Użytkownicy Serwisu korzystają ze stron internetowych, co umożliwia ulepszanie ich struktury i zawartości;
    • utrzymanie sesji Użytkownika Serwisu (po zalogowaniu), dzięki której Użytkownik nie musi na każdej podstronie Serwisu ponownie wpisywać loginu i hasła;
    • określania profilu użytkownika w celu wyświetlania mu dopasowanych materiałów w sieciach reklamowych, w szczególności sieci Google.
  • W ramach Serwisu stosowane są dwa zasadnicze rodzaje plików cookies: 'sesyjne' (session cookies) oraz 'stałe' (persistent cookies). Cookies 'sesyjne' są plikami tymczasowymi, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika do czasu wylogowania, opuszczenia strony internetowej lub wyłączenia oprogramowania (przeglądarki internetowej). 'Stałe' pliki cookies przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika przez czas określony w parametrach plików cookies lub do czasu ich usunięcia przez Użytkownika.
  • Oprogramowanie do przeglądania stron internetowych (przeglądarka internetowa) zazwyczaj domyślnie dopuszcza przechowywanie plików cookies w urządzeniu końcowym Użytkownika. Użytkownicy Serwisu mogą dokonać zmiany ustawień w tym zakresie. Przeglądarka internetowa umożliwia usunięcie plików cookies. Możliwe jest także automatyczne blokowanie plików cookies Szczegółowe informacje na ten temat zawiera pomoc lub dokumentacja przeglądarki internetowej.
  • Ograniczenia stosowania plików cookies mogą wpłynąć na niektóre funkcjonalności dostępne na stronach internetowych Serwisu.
  • Pliki cookies zamieszczane w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu i wykorzystywane mogą być również przez współpracujących z operatorem Serwisu reklamodawców oraz partnerów.
  • Zalecamy przeczytanie polityki ochrony prywatności tych firm, aby poznać zasady korzystania z plików cookie wykorzystywane w statystykach: Polityka ochrony prywatności Google Analytics
  • Pliki cookie mogą być wykorzystane przez sieci reklamowe, w szczególności sieć Google, do wyświetlenia reklam dopasowanych do sposobu, w jaki użytkownik korzysta z Serwisu. W tym celu mogą zachować informację o ścieżce nawigacji użytkownika lub czasie pozostawania na danej stronie.
  • W zakresie informacji o preferencjach użytkownika gromadzonych przez sieć reklamową Google użytkownik może przeglądać i edytować informacje wynikające z plików cookies przy pomocy narzędzia: https://www.google.com/ads/preferences/

Logi serwera.

  • Informacje o niektórych zachowaniach użytkowników podlegają logowaniu w warstwie serwerowej. Dane te są wykorzystywane wyłącznie w celu administrowania serwisem oraz w celu zapewnienia jak najbardziej sprawnej obsługi świadczonych usług hostingowych.
  • Przeglądane zasoby identyfikowane są poprzez adresy URL. Ponadto zapisowi mogą podlegać:
    • czas nadejścia zapytania,
    • czas wysłania odpowiedzi,
    • nazwę stacji klienta – identyfikacja realizowana przez protokół HTTP,
    • informacje o błędach jakie nastąpiły przy realizacji transakcji HTTP,
    • adres URL strony poprzednio odwiedzanej przez użytkownika (referer link) – w przypadku gdy przejście do Serwisu nastąpiło przez odnośnik,
    • informacje o przeglądarce użytkownika,
    • Informacje o adresie IP.
  • Dane powyższe nie są kojarzone z konkretnymi osobami przeglądającymi strony.
  • Dane powyższe są wykorzystywane jedynie dla celów administrowania serwerem.

Udostępnienie danych.

  • Dane podlegają udostępnieniu podmiotom zewnętrznym wyłącznie w granicach prawnie dozwolonych.
  • Dane umożliwiające identyfikację osoby fizycznej są udostępniane wyłączenie za zgodą tej osoby.
  • Operator może mieć obowiązek udzielania informacji zebranych przez Serwis upoważnionym organom na podstawie zgodnych z prawem żądań w zakresie wynikającym z żądania.

Zarządzanie plikami cookies – jak w praktyce wyrażać i cofać zgodę?

  • Jeśli użytkownik nie chce otrzymywać plików cookies, może zmienić ustawienia przeglądarki. Zastrzegamy, że wyłączenie obsługi plików cookies niezbędnych dla procesów uwierzytelniania, bezpieczeństwa, utrzymania preferencji użytkownika może utrudnić, a w skrajnych przypadkach może uniemożliwić korzystanie ze stron www
  • W celu zarządzania ustawieniami cookies wybierz z listy poniżej przeglądarkę internetową/ system i postępuj zgodnie z instrukcjami:

godziny otwarcia : 24h, 7 dni w tygodniu
   kontakt : tel. 61 823 09 97 recepcja@klinwet.pl

Leczenie

Choroby

Toksoplazmoza

Aktualne spojrzenie na problem toksoplazmozy u zwierząt

Czynnik zarażenia:

Toxoplasma gondii – pierwotniak zaliczany do rodziny Eucoccidia i gromady Sporozoa. Szeroko rozpowszechniony na całym świecie. Jest to pasożyt wewnątrzkomórkowy ludzi i zwierząt ciepłokrwistych.

Cykl rozwojowy u kotowatych (Felidae)

I.  Faza bezpłciowa

W komórkach nabłonkowych jelit z cyst tkankowych uwalniają się bradyzoity. Tu rozpoczyna się wewnątrz nabłonkowa faza cyklu rozwojowego (bezpłciowa) –schizogonia; powstawanie dwóch osobników potomnych z macierzystej komórki (endodyogenia), proces ten powtarza się pięciokrotnie). W wyniku tego procesu wytwarzane są gamety.

II. Faza płciowa (gamogonia)

W wyniku tej fazy do światła jelit uwalniane są oocysty niesporulowane. Wydalone są do środowiska oocyty, które w ciągu 1-5 dni przechodzą sporogonię.

Wydalanie oocyst kończy się około 1-2 tygodnia od momentu fazy płciowej.

III. Alternatywny cykl rozwojowy u kotowatych (Felidae)

W wyniku spożycia pseudocyst zawarte w nich tachyzoity drogą krwi lub chłonki rozprzestrzeniają się do różnych narządów ciała, gdzie po kolejnych podziałach endogennych w wyniku reakcji obronnych układu immunologicznego żywiciela tworzą się cysty tkankowe w mózgu, płucach, mięśniach, gałce ocznej, narządach j. brzusznej. Wówczas mamy do czynienia z tzw. toksoplazmozą narządową.

 

Cykl rozwojowy u żywicieli pośrednich.

Zarażenie poprzez:

  •  Spożycie oocyst w fazie sporulacji.
  •  Spożycie cyst tkankowych.

W wyniku spożycia oocyst lub cyst tkankowych w jelicie uwalniane zostają sporozoity bądź bradozoity, te wnikają do komórek nabłonka jelit, gdzie tworzą się pseudocysty. Po ich pęknięciu, uwolnione tachyzoity drogą układu krwionośnego lub chłonnego przenikają do narządów wewnętrznych, także do płodu. Po kolejnych podziałach tworzą się cysty tkankowe.

 

Źródła zarażenia:

  • środowisko ( np. gleba, trawy, piaskownice zawierające oocysty ). Ilość wydalanych oocyst do środowiska od zarażonego kota waha się w granicach 300 tys. do 100 mln.
  • surowe mięso,
  • wolno żyjące gryzonie, ptaki,
  • wektory bierne ( ślimaki,dżdżownice ),
  • zbiorniki wodne,
  • transmisja przezłożyskowa,
  • przetaczanie krwi.

 

Objawy kliniczne u kotowatych:

Toksoplazmoza ostra, najczęstsze objawy:

duszność, wymioty, biegunka, zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie siatkówkowo-naczyniówkowe, objawy ze strony układu. nerwowego (neurotoksoplazmoza), zapalenie wsierdzia, zapalenia mięśni szkieletowych.

Toksoplazmoza przewlekła, najczęstsze objawy:

apatia, kacheksja, przewlekłe zapalenie siatkówkowo-naczyniówkowe, anemia, zapalenie węzłów chłonnych, objawy neurologiczne ( zaburzenia behawioralne, niezborności ruchowe, skurcze toniczno-kloniczne, porażenia), poronienia.

Należy tutaj nadmienić, iż objawy mogą występować samodzielnie w zależności od lokalizacji pasożyta.

Diagnostyka:

objawy kliniczne, badanie dna oka, badanie morfologiczne krwi, badania biochemiczne krwi, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, biopsje narządów, oraz najczęściej wykonywane badanie serologiczne (oznaczanie miana przeciwciał Toxo IgM, Toxo IgG), oraz nowoczesne techniki mające na celu wykrycie trofozoitów pierwotniaka lub jego DNA w płynach ustrojowych lub tkankach (PCR).

Profilaktyka u kotów powinna przede wszystkim obejmować:

  • systematyczne odrobaczanie kotów,
  • ograniczenie polowania oraz spożywania mięsa surowego, zwłaszcza wieprzowiny przez koty domowe,
  • gotowanie mięsa surowego ( 20 min w temperaturze 60°C, 30 min w temp 55°C),
  • przechowywanie mięsa surowego w temp -20°C ( ograniczenie przeżywalności oocyst) min 11 dni,
  • systematyczne opróżnianie i mycie kociej kuwety u kotów domowych,
  • podaż karm gotowych ( suche, puszkowane),
  •  zwrócenie uwagi na owady kałożerne, dżdżownice, ślimaki, karaczany, które jako wektory bierne mogą być źródłem zarażenia kotów.

Odrębnym problemem, zarazem ściśle związanym z omawianym tematem są szczepienia zwierząt. Obecnie jedyna dostępna szczepionka przeznaczona jest wyłącznie dla owiec. Dla innych gatunków zwierząt prace nad powstaniem szczepionki są prowadzone od lat, lecz są one ciągle na etapie doświadczeń.

Autorzy:  

lek. wet. Piotr Orłowski – uczestnik trzyletnich studiów z zakresu dermatologii w Europejskiej Podyplomowej Szkole Weterynarii przy Uniwersytecie w Luksemburgu (ESAVS).

lek. wet. Edyta Karakliumis – uczestniczka dwuletnich studiów z zakresu medycyny i chirurgii kotów w Europejskiej Podyplomowej Szkole Weterynarii przy Uniwersytecie w Luksemburgu (ESAVS).

Hypertermia

Upał, lato, słońce …

HYPERTERMIA- czyli przegrzanie organizmu, zdarza się dość często w okresie letnim głównie u psów, ale może dotyczyć także innych zwierząt stałocieplnych jak koty.

Najczęściej do przegrzania psów dochodzi niestety z winy właściciela. Pozostawienie psa na słońcu w ciepły dzień, przywiązanego, bez możliwości schowania się w cieniu, może grozić nawet utrata życia naszego pupila. Ale nie tylko bezpośrednie pozostawienie na słońcu może spowodować przegrzanie. Często ludzie pozostawiają psy w samochodach w których brak przepływu powietrza. Niewielkie rozmiary pomieszczenia ( jak samochód) powodują, iż powietrze szybko się nagrzewa, a dyszący pies dodatkowo powoduje wzrost temperatury w swoim otoczeniu. Pozostawienie otartego okna w samochodzie to za mało, nie zapewni to wystarczającej cyrkulacji powietrza! Również pozostawienie psów w nasłonecznionych, rozgrzanych mieszkaniach stwarza ryzyko. Gdy pies lub kot zostaje sam w rozgrzanym mieszkaniu nie zamykaj mu dostępu do łazienki, to zwykle najchłodniejsze miejsce, a sen na chłodnych płytkach przyniesie im ulgę.

Każdy pies może więc ulec przegrzaniu ( bez względu na wiek, wielkość czy rasę), ale skutki przegrzania mogą być różne w zależności od możliwości adaptacyjnych organizmu. Psy nie maja gruczołów potowych na skórze tak jak ludzie, więc chłodzenie organizmu poprzez pot jest niemożliwe. Jedynym fizjologicznym sposobem utraty nadmiaru ciepła jest dyszenie. W trakcie dyszenia dochodzi także do zwiększonego parowania wody z błon śluzowych, co dodatkowo sprzyja odwodnieniu organizmu.

Są rasy, które dużo gorzej od innych znoszą wysokie temperatury. Są to psy ras brachycefalicznych czyli wszystkie rasy z płaskimi pyskami jak: pekińczyk, buldog francuski, bokser itp. U tych ras ze względu na budowę twarzoczaszki i związane z tym fizjologiczne uwarunkowania utrudniające oddychanie dochodzi do szczególnego niebezpieczeństwa przegrzania, gdyż hyperwentylacja nie jest tak efektywna jak u ras, które maja dłuższe pyski.

Oczywiście szczególnie narażone są psy starsze, gdyż u nich ze względu na wiek szybciej dochodzi do zaburzeń oddechowo- krążeniowych.

Oprócz wzrostu temperatury wewnątrz ciała w trakcie hypertermii dochodzi również do innych groźnych dla życia zaburzeń. Przede wszystkim pojawiają się zaburzenia w układzie krążenia. Im starszy pies, tym gorzej je znosi. W przegrzaniu dochodzi też do znacznego odwodnienia organizmu, zaburzenia gospodarki kwasowo-elektrolitowej. Cały szereg zaburzeń, które zachodzą w organizmie w trakcie przegrzania, począwszy od wzrostu  temperatury, a skończywszy na zaburzeniach krążenia mogą doprowadzić do śmierci psa.

Chłodne, przewiewne i zacienione miejsce. Stałe uzupełnianie wody w misce to podstawa do utrzymania psa w dobrej kondycji w letnie upały.

A inni domownicy? Dla nich tegoroczne upały też są trudne do zniesienia.

Klatkę z chomikiem, papużką czy królikiem postaw w cieniu. Także u nich przegrzanie może spowodować kłopoty z oddychaniem. Umieszczenie klatki przy wentylatorze lub klimatyzatorze jest również niezdrowe!

lek. wet. Ilona Bykowska

Dysplazja

Dysplazja u psów

1. Jakie są przyczyny powstawania dysplazji stawów u psów? Jakie stawy najczęściej dotyka dysplazja? Czy to prawda, że jest to schorzenie genetyczne, które jest dziedziczone z pokolenia na pokolenie? Czy jest możliwe, że dysplazja pojawi się u szczeniąt, których rodzice byli wolni od tego schorzenia? Czy kupując szczeniaka powinno się poprosić hodowcę o wynik prześwietlenia rodziców w kierunku dysplazji?

Mówiąc popularnie  o dysplazji u psów mamy najczęściej na myśli dysplazję stawów biodrowych i łokciowych. Jest to schorzenie najbardziej dotkliwie występujące u wielu psów ras dużych (owczarki niemieckie, labradory, golden retrivery, mastino napoletano, rottweilery i inne…)  Uproszczając definicję dysplazji  można określić ją jako „niedopasowanie” powierzchni stawowych powodujące ich przeciążenie. Konsekwencją  tego stanu jest  postępujący proces zwyrodnieniowy czego objawem jest nasilająca się klinicznie kulawizna,  Potwierdzeniem tego są zmiany w obrazie rtg uzyskane w trakcie badania radiologicznego.

  Uważa  się, że istotną rolę w rozwoju dysplazji bioder i łokci u psów odgrywają czynniki:

a)  genetyczne,  które są odpowiedzialne za dziedziczenie predyspozycji do rozwoju  tych schorzeń.

  U  potomstwa rodziców wolnych od dysplazji stawów biodrowych i łokciowych zmniejsza się ryzyko wystąpienia tej choroby, ale jej nie wyklucza. Jeśli jest możliwość, to warto poprosić hodowcę o potwierdzenie oceny radiologicznej, że rodzice szczeniaków są wolni od dysplazji.

 b) środowiskowe, warunkujące rozwój pełnego obrazu  tej choroby, możemy tutaj zaliczyć:

  •  nadwagę (zbyt bogate żywienie)
  • przeciążanie wysiłkiem fizycznym (nadmierna aktywność ruchowa)
  • nieodpowiednio zbilansowana karma itp.

2. Jak wygląda przebieg tej choroby? Kiedy po raz pierwszy ujawnia się ta choroba i w jaki sposób rozwija się wraz z wiekiem psa? Jak to się dzieje, że zakłóca proces wzrostu i czy może ostatecznie przerodzić się w zwyrodnienie stawów?

Powinniśmy pamiętać o tym że psy rodzą się z prawidłowymi stawami biodrowymi i łokciowymi, a zaburzenia w rozwoju mogą wystąpić dopiero w trakcie ich  wzrostu i dojrzewania. W miarę jak  młode psy przybierają na masie ciała i stają się coraz bardziej aktywne ruchowo dochodzi do coraz większego obciążania stawów.  Jeśli wystąpią tutaj jakiekolwiek zaburzenia niezgodności anatomicznej  w obrębie powierzchni stawowych to wskutek ich dynamicznej pracy dochodzi do przeciążenia chrząstki stawowej, torebki stawowej oraz układu więzadłowego. Konsekwencją powtarzania się takich przeciążeń jest postępujący powoli proces zwyrodnienia stawu, który jest stanem niestety nieodwracalnym

3. Jakie są najważniejsze objawy tej choroby? W jakim wieku psa najczęściej je obserwujemy?

Podstawowym objawem dysplazji stawów jest oczywiście różnego stopnia i nasilenia kulawizna. Najczęściej pojawia się ona w wieku 4-6 miesięcy, ale może także pojawiać się wcześniej (od 3 mies.) lub później 8-12 mies.  Podstawowe objawy to tzw. trudniejszy „rozruch” po wypoczynku oraz szybsze „męczenie się” po dłuższym bieganiu, powolne kładzenie się, wstawanie itp.  Nasilenie objawów zależy  zaawansowania zmian  w obrębie stawów, a także od indywidualnej odporności na ból. Zdarza się, że niezbyt intensywne zmiany dysplastyczne u psów mogą dać dolegliwości bólowe dopiero u dorosłego pacjenta czyli w późniejszym okresie jego życia.

 Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych nie zaburza procesu wzrostu tych zwierząt natomiast może być przyczyną dużego dyskomfortu ich życia.

 

4. Na podstawie jakich badań dokonuje się rozpoznania tego schorzenia? Czy powinno się pójść z psem na badanie do lekarza weterynarii po zauważeniu objawów czy warto zrobić to profilaktyczne, zanim pojawią się objawy?

Pierwsze badania w kierunku dysplazji stawów biodrowych można wykonywać już wieku 3 miesięcy – tzw. test Ortolaniego, który z dużym prawdopodobieństwem  może określić  zagrożenie dysplazją.

 Natomiast wiek 4 miesięcy jest już zdecydowanie najwyższym czasem do dokładniejszej oceny rozwoju stawów biodrowych. Bardzo pomocne są tutaj badania radiologiczne – standardowe lub jeszcze dokładniejsze tzw PennHip, które mogą określić stopień luźności torebek stawowych.

 Natomiast zagrożenie dysplazji stawów łokciowych najlepiej określać w wieku 5-6 miesięcy – oprócz badań palpacyjnych bardzo istotne są również tutaj badania radiologiczne.

 Oczywiście jeśli wystąpią objawy kulawizny u młodego rosnącego psa wskazane jest udać się niezwłocznie do lekarza weterynarii. Ale powinniśmy pamiętać, że znacznie korzystniej dla naszego pupilka będzie jeśli lekarz wykryje skłonności do rozwoju dysplazji stawów zanim wystąpią objawy kliniczne.

5. Na czym polega leczenie dysplazji? Od czego zależy czy będzie to leczenie operacyjne czy nie?

 Leczenie dysplazji stawów biodrowych i łokciowych może być skuteczne jeśli zostanie odpowiednio wcześnie wykryte.  Powinniśmy pamiętać, że jeśli już wystąpią zmiany zwyrodnieniowe to nie cofną się. Natomiast przez odpowiednie postępowanie chirurgiczne i zachowawcze można taki proces znacznie spowolnić i zmniejszyć wyraźnie objawy bólowe.

 Jeśli odpowiednio wcześnie zdiagnozuje się rozwój dysplazji stawów biodrowych to można wziąć pod uwagę:

  • młodzieńcze zespolenie miedniczne (JPS)
  • potrójną osteotomę miednicy (TPO)
  •  amputację głowy i szyjki kości udowej
  • odnerwienie torebki stawu biodrowego i inne.

 U dorosłych i starszych psów można wziąć pod uwagę także endoprotezę stawu biodrowego.

Leczenie dysplazji stawu łokciowego najlepsze efekty daje przy odpowiednio wczesnej diagnostyce, a rodzaj operacji zależy wówczas od typu dysplazji.

6. Jakie psy są najbardziej narażone na dysplazję? Czy to prawda, że w największym stopniu dotyczy ona dużych ras? Jeśli tak, to jakie są to rasy?

Prawda, że najczęściej problem dysplazji stawów biodrowych i łokciowych dotyczy zwykle dużych ras: owczarki niemieckie, golden retrivery, rottweilery, berneńskie psy pasterskie, mastiff neapolitański, cane corso, dog de Bordeaux, owczarek kaukaski, husky i wiele innych.  Niestety choroba ta dotyka również psy nierasowe co jest także wskazaniem do ich badań w kierunku dysplazji.

7. Jak powinno wyglądać właściwe żywienie i ruch zwierzaka cierpiącego na tę chorobę? Czy to prawda, że w terapii korzystne jest utrzymanie optymalnej wagi psa przez odpowiednie żywienie oraz zapewnienie pupilowi ruchu, który nie obciąży stawów?

Racjonalne żywienie oraz kontrolowany ruch jest szczególnie istotny u psów podejrzanych lub z rozpoznaniem dyspalzji bioder lub łokci.

Wskazane jest tutaj utrzymywać taką masę ciała, aby można było nazwać naszego pupila szczupłym. Niektórzy właściciele bronią się czasami, że przecież we wzorcu rasy ich podopieczny powinien być lekko „zaokrąglony”. Tak  ,ale pies z chorym układem ruchu powinien być rozpatrywany w innnej kategorii.

 Drugim istotnym czynnikiem profilaktycznym to umiarkowany ruch. Znacznie korzystniejsze są  spokojne spacery 5-6 razy dziennie po kilkanaście minut niż intensywne zabawy i biegi, które powodują mocne przeciążenie stawów. która odpowiednio prowadzona może naszym pupilom znacznie podnieść komfort życia.

 W żywieniu  psów ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów wskazane jest stosować dodatkowo chondroprotektory, które działają osłaniająco na chrząstki stawowe. Można również karmić zwierzę gotowymi karmami (dietami) zawierającymi już te składniki w swoim składzie. Osobnym zagadnieniem jest  rehabilitacja zmienionych chorobowo stawów,