Kinezyterapia polega na leczniczym stosowaniu ruchu. Kinezyterapię dzieli się na ćwiczenia bierne (pasywne), ćwiczenia czynne (aktywne) i rozciąganie (stretching).

 

 

Ćwiczenia pasywne cechują się tym, iż to terapeuta prowadzi ruch w stawie (stawach), natomiast pacjent pozostaje bierny. Stosowane są one najczęściej w celu obniżenia ryzyka powstania ograniczeń ruchomości w stawach, w okresie pooperacyjnym, a także u zwierząt niedowładnych i sparaliżowanych.

 

 

 

 

 

Ćwiczenia aktywne wymagają zaangażowania zwierzęcia. Do ich wykonania można wykorzystać różnego rodzaju sprzęt (poduszki sensoryczne, piłki rehabilitacyjne, równoważnie, przeszkody Cavalettiego i inne), jak również można ćwiczyć bez pomocy sprzętu. Celem ćwiczeń czynnych jest wzrost siły mięśniowej, poprawa wydolności i wytrzymałości, koordynacji oraz ogólnej kondycji zwierzęcia. Zalecane są dla pacjentów z niedowładem, porażeniem, w okresie pooperacyjnym, u pacjentów geriatrycznych i dla zwierząt, które nie są w stanie lub nie mogą jeszcze obciążać kończyn.

 

 

• poprawa propriocepcji
• poprawa koordynacji, równowagi
• wzmocnienie mięśni tułowia
• wzrost wytrzymałości kończyn miednicznych i piersiowych

 

 

• ćwiczenia te wymuszają balansowanie tułowiem przez psa, a tym samym pobudzają mechanizm percepcji bodźców zewnętrznych

 

 

• poprawa propriocepcji kończyn piersiowych i miednicznych
• poprawa równowagi
• poprawa zakresu ruchu stawów

 

Stretching polega na wykonywaniu ruchów w stawach zwierzęcia rękami terapeuty, przy czym technika i cel są różne od ćwiczeń biernych – stretching oddziałuje na mięśnie, zapobiega przykurczom oraz je likwiduje.

 

Do ćwiczeń terapeutycznych zalicza się również:

• ćwiczenia postawy (z siadu do postawy stojącej)
• aktywność ograniczona za pomocą smyczy
• pokonywanie schodów i przeszkód
• taniec na tylnych kończynach, taczka
• zabawy sterowane z przedmiotami (chodzenie po zabawki, jedzenie)