Paszporty unijne

IDENTYFIKACJA ZWIERZĄT

 

 

 Celem znakowania zwierząt jest ich identyfikacja, nadanie zwierzęciu tożsamości i przypisanie go do właściciela

  

  Od wieków ludzie znakowali zwierzęta, dostępnymi sobie metodami celem ich identyfikacji. Obecnie najpopularniejszymi sposobami identyfikacji zwierząt towarzyszących są tatuaż oraz mikrochip. Oczywiście każda z technik znakowania posiada przemawiające za jej stosowaniem bądź wykluczeniem zalety i wady (np. tatuaże wybarwiają się bądź zacierają, brak jest też prawidłowych schematów identyfikacyjnych). Obecnie najdoskonalszą i najmniej inwazyjną i szkodliwą spośród dotychczas poznanych metod jest identyfikacja za pomocą mikrochipa, oczywiście pod warunkiem, że prowadzi się ją w sposób prawidłowy.

 

Początki identyfikacji za pomocą mikroprocesorów w Europie sięgają przełomu lat 80 i 90, jednakże niedoskonałości systemu oraz brak standardów doprowadziły do określenia nowego standardu tworzonego w technologiach FDXB i HDX i opisanego jako ISO 11784/11785 (FDXB). standard.  Mikroprocesory w tym standardzie posiadają 15 cyfrowy numer np 977000089021345 gdzie pierwsze trzy cyfry 977 opisują kod producenta nadany przez Instytut ICAR (International Comittee for Animal Recording) bądź kod kraju według listy kodów ISO.

 

UWAGA!!! Jeżeli przemieszczane zwierzę towarzyszące (pies, kot, fretka) jest identyfikowane za pomocą mikroczipu – w przypadku gdy zastosowany mikroczip nie spełnia wymogów Normy ISO 11 784 lub aneksu A do Normy ISO 11 785, właściciel zwierzęcia lub osoba odpowiedzialna za zwierzę w trakcie przemieszczania, musi zapewnić możliwość  odczytania numeru identyfikacyjnego zwierzęcia podczas kontroli, tj. musi dysponować odpowiednim czytnikiem.  

 

 

 

 

 CHARAKTERYSTYKA MIKROPROCESORA (MIKROCZIP, TRANSPONDER,)/ BUDOWA MIKROPROCESORA:

   

 

Jest to urządzenie pasywne, aktywowane falami radiowymi generowanymi przez czytnik. Charakteryzuje się długim czasem dziania ( nawet kilkadziesiąt lat):, przy czym  nie potrzebuje wymiennych źródeł zasilania oraz nie posiada części wymagających wymiany.  

 

Mikroprocesor to mały układ scalony o wymiarach około 9mm x 1,5mm, zaprogramowany losowo wybranym 15 cyfrowym numerem i zatopiony laserowo zaklejoną szklaną kapsułę. Na uwagę zasługuje też fakt, że są biokompatybilne tzn.: nie powodują żadnych reakcji alergicznych oraz są powlekane związkami polimerów (ochrona przed migracją), które pomagają na odpowiednie usadowienie się implantu i jego zakotwiczenie w tkankach podskórnych.  

 

 

IMPLANTACJA MIKROPROCESORA  

 

 Proces implantacji mikroprocesora jest bezbolesny (zwykle zwierzę reaguje na implantację jak na normalny zastrzyk). Mikroprocesor umieszczony jest w igle i podczas implantacji wypychany przez tłoczek specjalnej strzykawki. Mikrochip aplikuje się w przypadku ssaków (psów, kotów i fretek) podskórnie: pomiędzy łopatkami lub w środkowej części szyi po jej lewej stronie. 

Transponder (microchip) aktywowany jest przez fale radiowe wysyłane przez czytnik. Po przetworzeniu przez mikroprocesor fala radiowa zawierająca zakodowany numer mikrochipa wysyłana jest z powrotem do skanera, który ją dekoduje i wyświetla w postaci numeru identyfikacyjnego na ekranie cała procedura trwa mniej niż 40 milisekund. Odległość odczytu przy użyciu standardowego czytnika waha się w granicach od 5cm do 30cm i uzależniona jest głównie od rozmiaru jego anteny. W najczęściej stosowanych czytnikach kieszonkowych nie przekracza jednak 15cm.  

 

 

 

 EWIDENCJONOWANIE  

 

Istnienie dobrze zorganizowanego systemu rejestracji współgrającego z prawidłowo prowadzoną identyfikacją zwierząt stanowi o sukcesie i jest gwarancją na utrzymanie głównego założenia, jakim jest jak najszybsze uzyskanie tożsamości oznakowanego zwierzęcia.  

 

 

EWIDENCJONOWANIE ZWIERZĄT  

 

  

Psy i koty identyfikuje się podczas ich pierwszych szczepień (na zachodzie między 5 a 8 tygodniem życia). Identyfikację można przeprowadzić również w późniejszym okresie życia zwierzęcia. Właściciel zwierzęcia posiadającego już mikrochip może zarejestrować się w krajowej bazie. Dane zwierzęcia i jego właściciela po weryfikacji umieszczane są w bazie, a numer mikroprocesora przesłany zostaje do europejskiej bazy danych w Brukseli EUROPETNET